PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
wrzos
:))))))))...
...więcej...
Gości online:
12
Liczba wierszy w serwisie:
25264
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Żabka i Stokrotka

Zielona żabka nad rzeczką siedziała,
nad swoim losem tak rozmyślała:
Oj,jak mi smutno,
samotność mnie męczy,
a,moje biedne serduszko jęczy!
-Czy znajdę dla siebie drugą połowę?
dla,której stracę serce i głowę?

Gdy tak siedziała i rozmyślała,
małą stokrotkę nad rzeczką ujrzała.
Stokrotka oczkiem do niej mrugała,
Żabka sie do niej uśmiechała.
I pokochały się nawzajem,
a świat wokoło stał się ich rajem.

Minęła wiosna i przyszło lato,
a one, ciągle siebie kochały ,
o swym uczuciu się zapewniały.
Minęły ciepłe pory roku,
Jesień zbliżała się krok po kroku.
Mała stokrotka w oczach marniała,
Żabka nad rzeczką zasypiała.

Aż dnia pewnego,gdy wiatr zimny powiał,
postanowiły:
że,żabka ułoży z liści łóżeczko,
Stokrotka, za to,zaśnie nad rzeczką.

Nadeszła zima,mroźna i biała
Stokrotka pod puchem ciepłym spała,
Żabka przykryta z liści pierzyną,
Ukryta była przed mroźną zimą.
I tak kilka miesięcy minęło.

Stokrotce pod puchem za ciepło już było,
Więc odchyliła swoją kołderkę.
A gdy główkę wychyliła,
na rzeczkę szumiącą znów popatrzyła!
Czeka i czeka na żabkę zieloną.
Już usychała z wielkiej tęsknoty.

Gdy usiadł na niej motyl złoty:
Stokrotko! czekaj,nie smuć sie miła!
Już twoja żabka sie obudziła!
Jeszcze dni kilka a zajrzy do ciebie,
będzie wam znowu razem jak w niebie!

Maj przyszedł ciepły,żabkę obudził,
Cały świat świeży do życia zbudził.
I dnia pewnego żabka zielona
do swej Stokrotki "przyczłapała"
z radością sie do niej przytuliła,
O swej miłości ją zapewniła.

I znowu razem przebywają,
W rzeczce sie wspólnie przeglądają,
Słuchają śpiewu ptaszków wesołych,
Słyszą o czym brzęczą pszczoły,
O czym szumią w liściach drzewa,
I wiatr o czym w chmurach śpiewa!

I tak im życie w beztrosce upływa,
do następnej jesieni,
gdy spać pójdą drzewa!




Liczba czytań: 2623 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. ...jutro
2018-10-21
2. spotkanie
2018-10-21
3. ***
2018-10-21
4. w wirze
2018-10-21
5. wczoraj
2018-10-20
6. to było dawno
2018-10-20
7. jak nie tak to tak
2018-10-20
8. z ostatniej półki
2018-10-20
9. ***
2018-10-20
10. jedno a drugie
2018-10-20
11. kim naprawdę jesteś
2018-10-19
12. puste słowa
2018-10-18
13. kierunek
2018-10-18
14. Idę
2018-10-18
15.  jesień
2018-10-17
16. Czytając
2018-10-17
17. tak widzę jak patrzę
2018-10-17
18. Lepiej nie
2018-10-17
19. metal
2018-10-17
20. wśród nich
2018-10-17
21. przejdę się
2018-10-17
22. Klamra
2018-10-16
23. Bez Ciebie
2018-10-16
24. Kajdany
2018-10-16
25. Rozdzieleni
2018-10-16
26. Wieczornie
2018-10-16
27. i co ...?
2018-10-16
28. on
2018-10-16
29. Tak
2018-10-16
30. Bo...
2018-10-16
31. po drodze
2018-10-16
32. Sperłznienie (sic!) imigranta nad Tamizą
2018-10-16
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject