PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
Enigma
"Człowiek jest to rzecz święta, której krzywdzić nikomu nie wolno" ...
...więcej...
Gości online:
37
Liczba wierszy w serwisie:
24101
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Żabka i Stokrotka

Zielona żabka nad rzeczką siedziała,
nad swoim losem tak rozmyślała:
Oj,jak mi smutno,
samotność mnie męczy,
a,moje biedne serduszko jęczy!
-Czy znajdę dla siebie drugą połowę?
dla,której stracę serce i głowę?

Gdy tak siedziała i rozmyślała,
małą stokrotkę nad rzeczką ujrzała.
Stokrotka oczkiem do niej mrugała,
Żabka sie do niej uśmiechała.
I pokochały się nawzajem,
a świat wokoło stał się ich rajem.

Minęła wiosna i przyszło lato,
a one, ciągle siebie kochały ,
o swym uczuciu się zapewniały.
Minęły ciepłe pory roku,
Jesień zbliżała się krok po kroku.
Mała stokrotka w oczach marniała,
Żabka nad rzeczką zasypiała.

Aż dnia pewnego,gdy wiatr zimny powiał,
postanowiły:
że,żabka ułoży z liści łóżeczko,
Stokrotka, za to,zaśnie nad rzeczką.

Nadeszła zima,mroźna i biała
Stokrotka pod puchem ciepłym spała,
Żabka przykryta z liści pierzyną,
Ukryta była przed mroźną zimą.
I tak kilka miesięcy minęło.

Stokrotce pod puchem za ciepło już było,
Więc odchyliła swoją kołderkę.
A gdy główkę wychyliła,
na rzeczkę szumiącą znów popatrzyła!
Czeka i czeka na żabkę zieloną.
Już usychała z wielkiej tęsknoty.

Gdy usiadł na niej motyl złoty:
Stokrotko! czekaj,nie smuć sie miła!
Już twoja żabka sie obudziła!
Jeszcze dni kilka a zajrzy do ciebie,
będzie wam znowu razem jak w niebie!

Maj przyszedł ciepły,żabkę obudził,
Cały świat świeży do życia zbudził.
I dnia pewnego żabka zielona
do swej Stokrotki "przyczłapała"
z radością sie do niej przytuliła,
O swej miłości ją zapewniła.

I znowu razem przebywają,
W rzeczce sie wspólnie przeglądają,
Słuchają śpiewu ptaszków wesołych,
Słyszą o czym brzęczą pszczoły,
O czym szumią w liściach drzewa,
I wiatr o czym w chmurach śpiewa!

I tak im życie w beztrosce upływa,
do następnej jesieni,
gdy spać pójdą drzewa!




Liczba czytań: 2582 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. dzien babci
2018-01-17
2. ***
2018-01-16
3. stan wojenny
2018-01-16
4. solidarnosc
2018-01-16
5. Panie Administratorze
2018-01-15
6. swieta
2018-01-15
7. narodziny pana
2018-01-15
8. milosc po grob
2018-01-15
9. pamiec
2018-01-14
10. wzloty i upadki
2018-01-14
11. oswiadczenie jadwigi
2018-01-14
12. ***
2018-01-14
13. chrzest litwy
2018-01-14
14. ***
2018-01-13
15. ***
2018-01-13
16. kanion zycia
2018-01-13
17. kruszyna
2018-01-12
18. cialo bez duszy
2018-01-12
19. ku zdrad konca
2018-01-12
20. zycie
2018-01-12
21. krew
2018-01-11
22. ulani
2018-01-11
23. atak
2018-01-11
24. ***
2018-01-11
25. kazimierz
2018-01-11
26. korona
2018-01-10
27. unia polsko litewska czesc dalsza
2018-01-10
28. unia polsko litewska
2018-01-10
29. pokora
2018-01-10
30. unia
2018-01-10
31. Serce
2018-01-09
32. roza
2018-01-09
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject