PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
m_mucha
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
*madzia
*ur 25.12.1990
*ostrów wlkp....
...więcej...
Gości online:
25
Liczba wierszy w serwisie:
24616
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
"Idzie śmierć"

Tej nocy idzie ona,
w świetle księżyca utulona..
Idzie naprzód, puka do mych drzwi,
ma szczęście bo każdy śpi.
Budzę się i widzę ją,
z przerażeniem patrzę na nią,
wiem, ona przyszła po mnie,
zabierze mnie, nawet nie wiem gdzie..
Ubiera mnie w czerń i idziemy razem,
jesteśmy wspólnym obrazem..
Siadamy na pobliskim kamieniu,
ona opiera się na moim ramieniu,
powiada, że nie tylko po mnie przybyła,
po jedną duszę droga zbyt dłua była..
Więc, idziemy dalej, wciąż przed siebie,
nie, nie czujemy się jak w niebie..
Ciemność dookoła, nie ma już gwiazd na niebie,
nie ma też jego obok mnie,
lecz patrzę, jesteśmy pod jego domem,
razem zawołałyśmy grubym tonem,
on wyszedł - jesteśmy razem nareszcie,
czuję na sobie zimne dreszcze,
lecz przypomniałam sobie - nie jesteśmy we dwójkę,
śmierć jest z nami - jesteśmy we trójkę..
Zabiera nas do miejsca gdzie szczęscie nie zna granic,
gdzie można dostać wszystko poprostu za nic..
On mnie przytula i mówi nie opuszczę nigdy Ciebie,
będziemy zawsze razem, tak blisko siebie..
Jednak śmierć ze sobą mnie zbaiera,
Tobie mnie odbiera..
Ty chcesz iść z nami,
naszymi wspólnymi drogami..
Jdnak śmierć Ci nie pozwala,
od siebie nas oddala..
Każe Ci zostać i na mnie czekać, ale ja już nie wracam,
w twoich marzeniach powracam..
Pewnej nocy jednak znowu do Twoich drzwi śmierć zapukała,
nareszcie i Ciebie do tego miejsca zabrała,
spotkaliśmy się tam daleko, gdzie szczęscie trwa wiecznie,
gdzie nieskończy się tak szybko jak się zacznie..
Śmierć powiada - nie bęziecie długo zyć,
musicie umrzeć,
a więc razem umieramu w świetle księżyca,
tak jak chciałeś - byliśmy razem do końca życia,
i jeszcze dalej.. :(


Liczba czytań: 1665 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Słowa których brak...
2018-07-16
2. Cała prawda o...
2018-07-16
3. Na przekór
2018-07-16
4. Paradoks
2018-07-16
5. Za rogiem...
2018-07-16
6. Jesteś tylko moja...
2018-07-16
7. Zwiastun burzy (Żyleta)
2018-07-15
8. Korona pragnień
2018-07-15
9. Ocean ognia (Żyleta)
2018-07-15
10. Ton ciszy...
2018-07-15
11. Ukryte fantazje (Żyleta)
2018-07-14
12. Przyjdzie taki dzień...
2018-07-14
13. Zaczarowany...
2018-07-14
14. Ukryte pragnienia
2018-07-14
15. Uśmiechem
2018-07-13
16. Gry...
2018-07-13
17. Na kawy kubku
2018-07-13
18. Jak jesienne ptaki...
2018-07-13
19. Duchowa migrena
2018-07-13
20. Nieco inaczej
2018-07-12
21. Za zasłoną słów...
2018-07-12
22. Gdy nie patrzy nikt
2018-07-12
23. Karty Losu (Żyleta)
2018-07-12
24. Bez koszyka na grzyby
2018-07-12
25. coś tak za szybko
2018-07-12
26. Dialog
2018-07-11
27. Empatycznie...
2018-07-11
28. Sen podarowany
2018-07-11
29. Małe szczęścia
2018-07-11
30. Kobieta w koralowej sukni
2018-07-11
31. W biały dzień bywa najciemniej
2018-07-10
32. bywa z czasem
2018-07-10
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject