PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
bolo11
Jestem Czlowiekiem myślącym[przynajmniej za takiego się uważam]Staram ...
...więcej...
Gości online:
21
Liczba wierszy w serwisie:
24419
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
"Idzie śmierć"

Tej nocy idzie ona,
w świetle księżyca utulona..
Idzie naprzód, puka do mych drzwi,
ma szczęście bo każdy śpi.
Budzę się i widzę ją,
z przerażeniem patrzę na nią,
wiem, ona przyszła po mnie,
zabierze mnie, nawet nie wiem gdzie..
Ubiera mnie w czerń i idziemy razem,
jesteśmy wspólnym obrazem..
Siadamy na pobliskim kamieniu,
ona opiera się na moim ramieniu,
powiada, że nie tylko po mnie przybyła,
po jedną duszę droga zbyt dłua była..
Więc, idziemy dalej, wciąż przed siebie,
nie, nie czujemy się jak w niebie..
Ciemność dookoła, nie ma już gwiazd na niebie,
nie ma też jego obok mnie,
lecz patrzę, jesteśmy pod jego domem,
razem zawołałyśmy grubym tonem,
on wyszedł - jesteśmy razem nareszcie,
czuję na sobie zimne dreszcze,
lecz przypomniałam sobie - nie jesteśmy we dwójkę,
śmierć jest z nami - jesteśmy we trójkę..
Zabiera nas do miejsca gdzie szczęscie nie zna granic,
gdzie można dostać wszystko poprostu za nic..
On mnie przytula i mówi nie opuszczę nigdy Ciebie,
będziemy zawsze razem, tak blisko siebie..
Jednak śmierć ze sobą mnie zbaiera,
Tobie mnie odbiera..
Ty chcesz iść z nami,
naszymi wspólnymi drogami..
Jdnak śmierć Ci nie pozwala,
od siebie nas oddala..
Każe Ci zostać i na mnie czekać, ale ja już nie wracam,
w twoich marzeniach powracam..
Pewnej nocy jednak znowu do Twoich drzwi śmierć zapukała,
nareszcie i Ciebie do tego miejsca zabrała,
spotkaliśmy się tam daleko, gdzie szczęscie trwa wiecznie,
gdzie nieskończy się tak szybko jak się zacznie..
Śmierć powiada - nie bęziecie długo zyć,
musicie umrzeć,
a więc razem umieramu w świetle księżyca,
tak jak chciałeś - byliśmy razem do końca życia,
i jeszcze dalej.. :(


Liczba czytań: 1663 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Pod zdziwioną gwiazdą
2018-05-21
2. Pokochanie
2018-05-21
3. W bezdechu
2018-05-21
4. Szukając Eurydyki
2018-05-21
5. Fizyka duszy
2018-05-21
6. Zachód
2018-05-20
7. Zagubieni
2018-05-20
8. Tobą
2018-05-20
9. Takt miłosny
2018-05-19
10. Bunt
2018-05-18
11. Aragorn - Strażnik Północy
2018-05-18
12. Arwen Undómiel - Gwiazda Wieczorna
2018-05-18
13. Że krótko
2018-05-18
14. Wiedzieć
2018-05-18
15. W poszukiwaniu sensu
2018-05-17
16. Spoglądając w Ciebie
2018-05-17
17. Zdefiniowany świat
2018-05-17
18. Krople rosy
2018-05-16
19. W ciszy...
2018-05-16
20. Szklana Góra
2018-05-16
21. Być może...
2018-05-16
22. Intelektualne pragnienia
2018-05-15
23. Podróż do wnętrza uczuć
2018-05-15
24. Twierdze i Żywioły
2018-05-15
25. Z definicji...
2018-05-15
26. My
2018-05-15
27. Tam gdzie milczą anioły
2018-05-14
28. Tam, gdzie ścieżki przecinają się
2018-05-14
29. Wzór
2018-05-14
30. W drodze
2018-05-14
31. Do szczęścia potrzebna niezbędnie
2018-05-14
32. Dlaczego nie
2018-05-13
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject