PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
aleks_geboski
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
Bywam...i tyle...jak coś, zagadajcie,poznajcie i oceńcie. Dodam,że koń...
...więcej...
Gości online:
12
Liczba wierszy w serwisie:
25064
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
"Idzie śmierć"

Tej nocy idzie ona,
w świetle księżyca utulona..
Idzie naprzód, puka do mych drzwi,
ma szczęście bo każdy śpi.
Budzę się i widzę ją,
z przerażeniem patrzę na nią,
wiem, ona przyszła po mnie,
zabierze mnie, nawet nie wiem gdzie..
Ubiera mnie w czerń i idziemy razem,
jesteśmy wspólnym obrazem..
Siadamy na pobliskim kamieniu,
ona opiera się na moim ramieniu,
powiada, że nie tylko po mnie przybyła,
po jedną duszę droga zbyt dłua była..
Więc, idziemy dalej, wciąż przed siebie,
nie, nie czujemy się jak w niebie..
Ciemność dookoła, nie ma już gwiazd na niebie,
nie ma też jego obok mnie,
lecz patrzę, jesteśmy pod jego domem,
razem zawołałyśmy grubym tonem,
on wyszedł - jesteśmy razem nareszcie,
czuję na sobie zimne dreszcze,
lecz przypomniałam sobie - nie jesteśmy we dwójkę,
śmierć jest z nami - jesteśmy we trójkę..
Zabiera nas do miejsca gdzie szczęscie nie zna granic,
gdzie można dostać wszystko poprostu za nic..
On mnie przytula i mówi nie opuszczę nigdy Ciebie,
będziemy zawsze razem, tak blisko siebie..
Jednak śmierć ze sobą mnie zbaiera,
Tobie mnie odbiera..
Ty chcesz iść z nami,
naszymi wspólnymi drogami..
Jdnak śmierć Ci nie pozwala,
od siebie nas oddala..
Każe Ci zostać i na mnie czekać, ale ja już nie wracam,
w twoich marzeniach powracam..
Pewnej nocy jednak znowu do Twoich drzwi śmierć zapukała,
nareszcie i Ciebie do tego miejsca zabrała,
spotkaliśmy się tam daleko, gdzie szczęscie trwa wiecznie,
gdzie nieskończy się tak szybko jak się zacznie..
Śmierć powiada - nie bęziecie długo zyć,
musicie umrzeć,
a więc razem umieramu w świetle księżyca,
tak jak chciałeś - byliśmy razem do końca życia,
i jeszcze dalej.. :(


Liczba czytań: 1674 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Jestem twoją jesienią
2018-09-24
2. Jak zapomnieć
2018-09-24
3. Nie smuć się...
2018-09-24
4. Nie może
2018-09-24
5. Tchnienie wielkości
2018-09-24
6. religia
2018-09-24
7. bez śłów
2018-09-23
8. Krótko
2018-09-23
9. drzwi
2018-09-23
10. MISTRZOWIE
2018-09-23
11. Krótki wiersz o miłości
2018-09-23
12. NIE
2018-09-23
13. Mój drogi histeryku
2018-09-23
14. Rzeczywistość może odmienna
2018-09-23
15. O poranku
2018-09-23
16. Dzikie ptaki
2018-09-23
17. ... resume
2018-09-23
18. Więcej niż słowa
2018-09-22
19. Tajemnicza kobieta w sukni w kolorze indygo
2018-09-22
20. Nie ufam zmysłom
2018-09-22
21. Odrobina czułości
2018-09-22
22. Jesień
2018-09-22
23. naprawdę
2018-09-22
24. komentarz i kler
2018-09-22
25. Szept
2018-09-22
26. fala
2018-09-22
27. Wilgoć
2018-09-22
28. to proste
2018-09-21
29. Ale czy na pewno?
2018-09-21
30. Miłością pisana
2018-09-21
31. Wbrew logice
2018-09-21
32. Pod znakiem Indygo
2018-09-21
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject