PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
evrenthall
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
...to nie deszcz, to łzy...
...to nie życie , to pył......
...więcej...
Gości online:
23
Liczba wierszy w serwisie:
24174
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
"Idzie śmierć"

Tej nocy idzie ona,
w świetle księżyca utulona..
Idzie naprzód, puka do mych drzwi,
ma szczęście bo każdy śpi.
Budzę się i widzę ją,
z przerażeniem patrzę na nią,
wiem, ona przyszła po mnie,
zabierze mnie, nawet nie wiem gdzie..
Ubiera mnie w czerń i idziemy razem,
jesteśmy wspólnym obrazem..
Siadamy na pobliskim kamieniu,
ona opiera się na moim ramieniu,
powiada, że nie tylko po mnie przybyła,
po jedną duszę droga zbyt dłua była..
Więc, idziemy dalej, wciąż przed siebie,
nie, nie czujemy się jak w niebie..
Ciemność dookoła, nie ma już gwiazd na niebie,
nie ma też jego obok mnie,
lecz patrzę, jesteśmy pod jego domem,
razem zawołałyśmy grubym tonem,
on wyszedł - jesteśmy razem nareszcie,
czuję na sobie zimne dreszcze,
lecz przypomniałam sobie - nie jesteśmy we dwójkę,
śmierć jest z nami - jesteśmy we trójkę..
Zabiera nas do miejsca gdzie szczęscie nie zna granic,
gdzie można dostać wszystko poprostu za nic..
On mnie przytula i mówi nie opuszczę nigdy Ciebie,
będziemy zawsze razem, tak blisko siebie..
Jednak śmierć ze sobą mnie zbaiera,
Tobie mnie odbiera..
Ty chcesz iść z nami,
naszymi wspólnymi drogami..
Jdnak śmierć Ci nie pozwala,
od siebie nas oddala..
Każe Ci zostać i na mnie czekać, ale ja już nie wracam,
w twoich marzeniach powracam..
Pewnej nocy jednak znowu do Twoich drzwi śmierć zapukała,
nareszcie i Ciebie do tego miejsca zabrała,
spotkaliśmy się tam daleko, gdzie szczęscie trwa wiecznie,
gdzie nieskończy się tak szybko jak się zacznie..
Śmierć powiada - nie bęziecie długo zyć,
musicie umrzeć,
a więc razem umieramu w świetle księżyca,
tak jak chciałeś - byliśmy razem do końca życia,
i jeszcze dalej.. :(


Liczba czytań: 1651 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Rozbitek
2018-02-17
2. ,, Sen "
2018-02-15
3. Miłość jest Boska i niepojęta...
2018-02-15
4. Cóż począć?
2018-02-14
5. niezwyczajnie naga
2018-02-13
6. o samotności
2018-02-13
7. Nie pamiętamy
2018-02-11
8. mysli i rzeczy w prawdzie ujete
2018-02-11
9. Noc zimowa
2018-02-10
10. Zdecyduj się wreszcie...
2018-02-10
11. ***
2018-02-09
12. zycie bez konca
2018-02-08
13. gaza
2018-02-08
14. Kochając ciebie zatraciłem siebie...
2018-02-08
15. Noc
2018-02-07
16. skąd mam wiedzieć
2018-02-07
17. skorupa
2018-02-06
18. (...) tylko marzeniem
2018-02-04
19. slowa
2018-02-04
20. slowa bozliwe
2018-02-04
21. ***
2018-02-02
22. Przepaść
2018-02-02
23. Puste niebo
2018-02-02
24. Odnajdę
2018-02-02
25. rod
2018-02-02
26. dzieki o panie
2018-02-01
27. uwierz w przyszłość
2018-02-01
28. ojczyzna ma kochana
2018-02-01
29. zlaczeni w milosci
2018-02-01
30. stanislaw nowakowski
2018-01-31
31. pójść za Księżycem
2018-01-31
32. O, Smutku!
2018-01-30
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject