PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
zenek
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
Jestem światem w którym jesteś Ty
a bez Ciebie mnie nie ma....
...więcej...
Gości online:
4
Liczba wierszy w serwisie:
23297
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
przestrzeń

połyka okruchy ...
wietrzna sucha dzika
wypełnia się istnieniem
raz drugi ...następny

zaczyna żyć
temperatura nieco po wyżej
uchwycenia wyczuwalne drgania
u schyłku zaglądam

zapadła noc
widzę co się święci
brak ognia
źrenice toną w mroku

jeszcze raz wypatruje
światła przenika mnie
mimo ślepoty
jeszcze chwila

z za horyzontu blask
utopi świat w rozbłyskach
trzyma dłoń na rękojeści
nie będzie potrzeby dobywać

- oręża

przeciw sobie mam
nieznaną przestrzeń
choć egzystuję w niej
mgnienie

...odpoczywam nim
w ogrodzie NICOŚCI
- dojrzeję

https://www.youtube.com/watch?v=4zLfCnGVeL4


Witaj ciemności, stara przyjaciółko
Znów przyszedłem z tobą porozmawiać
Ponieważ jakaś wizja, zakradając się cicho
Zostawiła swe nasiona gdy spałem
I wizja, która została zasiana w mym umyśle
Wciąż pozostaje [żywa]
W dźwięku ciszy.

W niespokojnych snach szedłem sam
Wąskimi uliczkami wyłożonymi kamieniem
W blasku ulicznej lampy
Postawiłem kołnierz, aby schronić się przed zimnem i wilgocią
Kiedy moje oczy przeszył błysk neonowego światła
Które rozdarło noc
i dotknęło dzwięku ciszy

W tym nagim świetle ujrzałem
Dziesięć tysięcy ludzi, może więcej
Ludzi, którzy rozmawiali nie mówiąc
Ludzi, którzy słyszeli nie słuchając
Ludzi piszących pieśni, którymi nigdy nie podzielą się ze światem
I nikt nie ośmielił się
Zakłócić dźwięku ciszy.

"Głupcy", rzekłem, "Nic nie rozumiecie
Cisza rozrasta się jak nowotwór
Usłyszcie moje słowa, abym mógł was nauczać
Chwyćcie moje ręce, abym mógł was dosięgnąć''
Lecz moje słowa, jak ciche krople deszczu, opadały
I rozbrzmiewały echem
W studniach ciszy.

A ludzie kłaniali i modlili się
Do neonowego bożka, którego sami stworzyli,
A znak rozbłysnął swym ostrzeżeniem
W słowach, z których się składał
Głosił, że słowa proroków są zapisane na ścianach metra
I klatkach kamienic
I szepcą w dźwiękach ciszy.


Liczba czytań: 33 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Kiedyś nadejdzie wiosna
2018-12-12
2. Śnieżne płatki
2018-12-12
3. Niewypowiedziane
2018-12-12
4. Wyobraziłem sobie
2018-12-10
5. Pokochać
2018-12-10
6. Pomruk
2018-12-10
7. Droga
2018-12-10
8. W ciemności
2018-12-10
9. Szeroko
2018-12-09
10. Świt
2018-12-09
11. dystymia
2018-12-09
12. Wyczekiwanie
2018-12-08
13. Czemu blisko jesteś?
2018-12-07
14. Święty Graal
2018-12-07
15. Kamienne serca
2018-12-07
16. Kierunek myślenia
2018-12-07
17. Bez Ciebie
2018-12-07
18. wybrałam na wieki nie chcieć się śmiać
2018-12-06
19. Po bitwie
2018-12-05
20. Wiem
2018-12-05
21. Księżniczka
2018-12-05
22. Wyzwania
2018-12-04
23. Królowa Burz (Żyleta)
2018-12-04
24. Jesteś tym o czym myślisz
2018-12-04
25. Ja też coś koło tego...
2018-12-03
26. Dla mnie
2018-12-03
27. Wśród jesiennych traw
2018-12-03
28. Inaczej
2018-12-02
29. Zapomniana ścieżka
2018-12-02
30. W ogrodzie
2018-12-02
31. Intymnie
2018-12-02
32. Nieujarzmiona
2018-11-30
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject