PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
kalambura
hmm.. nie pokazywałam praktycznie nikomu moich utworów. jeśli można to...
...więcej...
Gości online:
19
Liczba wierszy w serwisie:
24178
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Światło

Czy większą nocą
jest brak światła,
czy zamknięcie na nie?

Poznałam noc...
nie wtedy, gdy słońce zaszło,
lecz gdy odwróciłam
swe oczy od Światła.

Przecież światło
nie jest tym, co widzę,
lecz jest tym, dzięki czemu widzę.

Zaczęłam patrzeć bez światła
i to była najgłębsza noc.
Światło pojawiało się jeszcze czasem,
ukazywało się przede mną na chwilę,
jak spadająca cicho gwiazda
przemykająca przez ciemne niebo nocy:
nieuchwytna, lecz budząca tęsknotę,
rodząca pragnienie ocalenia
gasnącego blasku, jako źródła jej życia.
Przecież bez niego
gwiazda wciąż istnieje,
lecz jest jedynie martwym kamieniem.

Bez Światła
jestem jak ta gwiazda:
martwa, choć istnieję.

Poznałam śmierć...
nie, fizycznie nie umarłam.
Oddzieliłam się jedynie od Światła...
ciało jeszcze żyło, dusza umarła.

\"Jeśli światło, które jest w tobie,
jest ciemnością,
jakże wielka to ciemność...\"

Spadałam w pustą przepaść ciemności...
nim jej dna dotknęłam,
dotarło do mnie echo
czyjegoś głośnego krzyku trwogi
odbite od gwiazd nocy
niczym od gór wysokich:
Ja jestem Światłością świata!
...jestem Światłością świata!
...Światłością świata!
Ktoś jest cały czas ze mną,
w tej nocy,
w tej śmierci,
w tym spadaniu w głuchą przepaść .

Ktoś jest i mówi.
Jego głos nie przestaje rozbrzmiewać,
jakby nigdy nie tracił nadziei.

\"Ratuj mnie, Światłości świata!\"
I stała się Światłość.
A zamiast przepaści
mocny uścisk dłoni.

Obudziło się we mnie nowe życie,
jak kiedyś w szóstym dniu stworzenia,
gdy tchnienie Ducha napełniało proch ziemi.

Poznałam dzień,
kiedy swe oczy zwróciłam do światła.
To nie dzień, który się rodzi
ze słońcem wschodzącym na kilka godzin.
Ten dzień nie ma zachodu!
I spotkałam Życie!
Ono jest Osobą!
Trzema, którzy stanowią jedno,
objęci świetlistym strumieniem miłości.
Kto idzie za tym Życiem,
nie będzie chodził w ciemności,
lecz będzie miał Światło Życia.

Liczba czytań: 814 || Liczba głosów: 1
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. narodziny pana
2018-02-25
2. milosc w dyskotece
2018-02-25
3. moja poezja
2018-02-23
4. coraz trudniej
2018-02-22
5. Rozbitek
2018-02-17
6. ,, Sen "
2018-02-15
7. Miłość jest Boska i niepojęta...
2018-02-15
8. Cóż począć?
2018-02-14
9. niezwyczajnie naga
2018-02-13
10. o samotności
2018-02-13
11. Nie pamiętamy
2018-02-11
12. mysli i rzeczy w prawdzie ujete
2018-02-11
13. Noc zimowa
2018-02-10
14. Zdecyduj się wreszcie...
2018-02-10
15. ***
2018-02-09
16. zycie bez konca
2018-02-08
17. gaza
2018-02-08
18. Kochając ciebie zatraciłem siebie...
2018-02-08
19. Noc
2018-02-07
20. skąd mam wiedzieć
2018-02-07
21. skorupa
2018-02-06
22. (...) tylko marzeniem
2018-02-04
23. slowa
2018-02-04
24. slowa bozliwe
2018-02-04
25. ***
2018-02-02
26. Przepaść
2018-02-02
27. Puste niebo
2018-02-02
28. Odnajdę
2018-02-02
29. rod
2018-02-02
30. dzieki o panie
2018-02-01
31. uwierz w przyszłość
2018-02-01
32. ojczyzna ma kochana
2018-02-01
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject