PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
anja
Nieuleczalna romantyczka.Choć często "pod wiatr", to jednak z optymizm...
...więcej...
Gości online:
94
Liczba wierszy w serwisie:
24748
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Kołysanka dla Dzieciątka z Podwyższenia

Dokąd pójść mam, Dziecię moje?
Jakże wrócić w progi moje
gdy wygnały, nie wyrzekłszy słowa
rok w rok wygnają od nowa.
Wskaż mi, o Dziecię, kierunek
z którego może nadejść ratunek
Wskaż, o Dziecię, świata stronę
co ,mnie weźmie we obronę!
Cóż mi, Dziecię, czynić trzeba?
Szukać ludzi, szukać nieba?
Tam, gdzie Ty i Matka Twoja,
tam gdzie serce i ostoja.

Dokąd pójść mam, moje Dziecię?
Jakiś ląd wskaż na tym świecie,
dokąd pójść mam, zostać może,
gdzie ktokolwiek mi pomoże!
Przyjmij, Dziecię, w swe ramiona,
niech Twa miłość nieskończona
dziś mnie ciepłem opatuli
jak nie miała u matuli...

Dokąd pójść mam, Dziecię, wskaż
jakąś dobrą pokaz twarz
jakieś otwórz mi podwoje
daj, schronienie, Dziecię moje!

Czy to dziś, Dziecię drogie
narodziłeś się ubogie
gdzieś daleko tak na wschodzie
gdzieś o chlebie i o wodzie?

Śpij więc, Dziecię, w swoim żłobie
czy też w grocie zaśnij sobie.
Pamiętaj, moje Dziecię małe,
że są ludzi drogi stałe
co cię zwiodą na manowce
co rozproszą ze stad owce
co skrzydełka podcinają,
w sercach bogów nie mają.
Ale inne stałe drogi
za bezpieczne wiodą progi
jedna z nich do nieba Twoja
wskaż mi ją, Dziecino moja!
Jedna jest prościutka droga
lecz nie przejdzie żadna noga
co by na niej nie upadła
i niejedna w płaczu siadła.
inni kroczą twoją drogą
co chcą Ciebie poznać, mogą
co nie mogą, chcą, też idą
z niewzruszoną, dzielną miną

Moje Dziecię, daj mi siebie
bym Cię odnalazła w niebie.
wrócę w moje, Dziecię, progi
choć tam wiodą moje progi
serce płacze, prawdę znając
jak trwać ma, nie kochając
tego, co nie kocha jego?
Naucz mnie, Dzieciątko tego
przyjmij do domu swojego

(24 XII 2006)

Liczba czytań: 918 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Crox
2018-08-15
2. kulka
2018-08-15
3. ziarno
2018-08-15
4. czasem trzeba
2018-08-15
5. Niebieska spódnica...
2018-08-15
6. Gdy nadchodzi strach...
2018-08-15
7. Spragniony
2018-08-15
8. Patrząc w twarz...
2018-08-15
9. OK
2018-08-14
10. strój
2018-08-14
11. kiedy
2018-08-14
12. czas
2018-08-14
13. sprzyja
2018-08-14
14. Poemat
2018-08-13
15. dziś
2018-08-13
16. Kupastories
2018-08-13
17. Nie przestawaj
2018-08-13
18. człowiek
2018-08-13
19. Nieutulony
2018-08-13
20. Powiew świeżości
2018-08-13
21. rowerem
2018-08-13
22. suplement
2018-08-13
23. ogólna
2018-08-13
24. rachunek
2018-08-12
25. jeśli
2018-08-12
26. by
2018-08-12
27. kraj ...
2018-08-11
28. próba
2018-08-11
29. noc
2018-08-11
30. wiatr
2018-08-11
31. czytanie?
2018-08-11
32. cóż
2018-08-10
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject