PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
Riot_Girl
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
Young & Hopeless.
Marzycielka. Wrażliwa. Uparta. Zwykle wesoła,...
...więcej...
Gości online:
34
Liczba wierszy w serwisie:
24174
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Kołysanka dla Dzieciątka z Podwyższenia

Dokąd pójść mam, Dziecię moje?
Jakże wrócić w progi moje
gdy wygnały, nie wyrzekłszy słowa
rok w rok wygnają od nowa.
Wskaż mi, o Dziecię, kierunek
z którego może nadejść ratunek
Wskaż, o Dziecię, świata stronę
co ,mnie weźmie we obronę!
Cóż mi, Dziecię, czynić trzeba?
Szukać ludzi, szukać nieba?
Tam, gdzie Ty i Matka Twoja,
tam gdzie serce i ostoja.

Dokąd pójść mam, moje Dziecię?
Jakiś ląd wskaż na tym świecie,
dokąd pójść mam, zostać może,
gdzie ktokolwiek mi pomoże!
Przyjmij, Dziecię, w swe ramiona,
niech Twa miłość nieskończona
dziś mnie ciepłem opatuli
jak nie miała u matuli...

Dokąd pójść mam, Dziecię, wskaż
jakąś dobrą pokaz twarz
jakieś otwórz mi podwoje
daj, schronienie, Dziecię moje!

Czy to dziś, Dziecię drogie
narodziłeś się ubogie
gdzieś daleko tak na wschodzie
gdzieś o chlebie i o wodzie?

Śpij więc, Dziecię, w swoim żłobie
czy też w grocie zaśnij sobie.
Pamiętaj, moje Dziecię małe,
że są ludzi drogi stałe
co cię zwiodą na manowce
co rozproszą ze stad owce
co skrzydełka podcinają,
w sercach bogów nie mają.
Ale inne stałe drogi
za bezpieczne wiodą progi
jedna z nich do nieba Twoja
wskaż mi ją, Dziecino moja!
Jedna jest prościutka droga
lecz nie przejdzie żadna noga
co by na niej nie upadła
i niejedna w płaczu siadła.
inni kroczą twoją drogą
co chcą Ciebie poznać, mogą
co nie mogą, chcą, też idą
z niewzruszoną, dzielną miną

Moje Dziecię, daj mi siebie
bym Cię odnalazła w niebie.
wrócę w moje, Dziecię, progi
choć tam wiodą moje progi
serce płacze, prawdę znając
jak trwać ma, nie kochając
tego, co nie kocha jego?
Naucz mnie, Dzieciątko tego
przyjmij do domu swojego

(24 XII 2006)

Liczba czytań: 902 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Rozbitek
2018-02-17
2. ,, Sen "
2018-02-15
3. Miłość jest Boska i niepojęta...
2018-02-15
4. Cóż począć?
2018-02-14
5. niezwyczajnie naga
2018-02-13
6. o samotności
2018-02-13
7. Nie pamiętamy
2018-02-11
8. mysli i rzeczy w prawdzie ujete
2018-02-11
9. Noc zimowa
2018-02-10
10. Zdecyduj się wreszcie...
2018-02-10
11. ***
2018-02-09
12. zycie bez konca
2018-02-08
13. gaza
2018-02-08
14. Kochając ciebie zatraciłem siebie...
2018-02-08
15. Noc
2018-02-07
16. skąd mam wiedzieć
2018-02-07
17. skorupa
2018-02-06
18. (...) tylko marzeniem
2018-02-04
19. slowa
2018-02-04
20. slowa bozliwe
2018-02-04
21. ***
2018-02-02
22. Przepaść
2018-02-02
23. Puste niebo
2018-02-02
24. Odnajdę
2018-02-02
25. rod
2018-02-02
26. dzieki o panie
2018-02-01
27. uwierz w przyszłość
2018-02-01
28. ojczyzna ma kochana
2018-02-01
29. zlaczeni w milosci
2018-02-01
30. stanislaw nowakowski
2018-01-31
31. pójść za Księżycem
2018-01-31
32. O, Smutku!
2018-01-30
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject