PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
mru
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
"Jeden tylko mamy ratunek przed śmiercią - stworzyć sztukę przed nią" ...
...więcej...
Gości online:
70
Liczba wierszy w serwisie:
25047
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
trup

Tylko jeden trup, tylko jedna śmierć i zimne ciało na ziemi, długie włosy, zamknięte oczy i długa brunatna szata. Podeszłam bliżej z dziwnym spokojem i nagle zamknięte oczy trupa otworzyły się z trzaskiem na oścież, były szare, ale żywe.

-kim jesteś?- zapytałam, a wzrok mojego trupa zawisł na moich oczach.

-jestem twoją przeszłością, umieram. – wybełkotał trup przymrużywszy oczy.

-przeszłością? ja, ja nie rozumiem.

-Tak, przeszłością, umieram, ginę, ale nie martw się, musisz się cieszyć, to wielkie wesele.

-Dlaczego?

-Pamiętasz swoją przeszłość, tą dalszą. Nie należy nią żyć, nie należy się nią karmić. Już umierałam nie raz i znowu kazałaś mi się narodzić męcząc cię każdego dnia, w każdej myśli i w twojej duszy. Teraz, wygrywasz, udaje ci się zapomnieć o tym co było złe, o tym, że kiedyś pękło ci serce i, że nie umiałaś pozbierać jego części. Wierzę, że w końcu ci się uda, a ja nareszcie umrę, jestem już bardzo stara, nie jak inne przeszłości i wiedz, że nie można mną żyć.

-Więc kiedy umrzesz? To wszystko co powiedziałaś to prawda, to o zapomnieniu, pękniętym sercu, to wszystko prawda. Każdy ma swoją żywą przeszłość?

- To wszystko zależy wyłącznie od ciebie, twojej woli walki, wytrzymałości, pragnienia. Radzisz sobie bardzo dobrze tylko czasami wracasz pamięcią, a mnie ożywiasz, całkiem niepotrzebnie. Tak, każdy ma swoją żywą przeszłość, tylko u niektórych umiera ona prędzej a niekiedy później, ale trzeba pozwolić jej umrzeć.

-Chce żebyś umarła! Cholernie tego chcę! Teraz nie mam czasu zajmować się tobą, ani o tobie pamiętać bo inne sprawy mną zawładnęły i będę pewnie będę cię rozpamiętywać za kilka lat, ale jeszcze nie teraz. -I odeszłam raz tylko oglądając się za siebie, już jej nie było, a z nieba zaczął padać śnieg. Białe płatki myły mi usta i oczy, przemywały ręce, czułam ciszę, tylko trzask płatków spadających na ziemię, nic więcej. Nie myślałam o przeszłości tylko o spotkaniu z nią, tak starą, zmarnowana, tak obolałą, martwą i pomyślałam, że nigdy nie chciałabym spotkać przyszłości bo po co patrzeć na właśnie cierpienie i szczęście zawczasu, a teraźniejszość jest dzisiaj, teraźniejszością jesteś Ty, mijam cie codziennie. Kiedy ciebie nie ma moja teraźniejszość zamyka się do martwej ciszy, kiedy jesteś nie ma nic innego poza dwoma czarnymi obwódkami wokół twoich źrenic.

Liczba czytań: 685 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Więcej niż słowa
2018-09-22
2. Tajemnicza kobieta w sukni w kolorze indygo
2018-09-22
3. Nie ufam zmysłom
2018-09-22
4. Odrobina czułości
2018-09-22
5. Jesień
2018-09-22
6. naprawdę
2018-09-22
7. komentarz i kler
2018-09-22
8. Szept
2018-09-22
9. fala
2018-09-22
10. Wilgoć
2018-09-22
11. to proste
2018-09-21
12. Ale czy na pewno?
2018-09-21
13. Miłością pisana
2018-09-21
14. Wbrew logice
2018-09-21
15. Pod znakiem Indygo
2018-09-21
16. Odkryjmy karty
2018-09-21
17. pogoda
2018-09-21
18. W cieniu
2018-09-20
19. wieczory
2018-09-20
20. jutro
2018-09-20
21. Kwitnienie
2018-09-20
22. szlak
2018-09-20
23. Kotwica
2018-09-20
24. Szmer czasu
2018-09-20
25. Pustka w umyśle
2018-09-20
26. Zlepki słów
2018-09-20
27. dźwięk ciszy
2018-09-19
28. przestrzeń
2018-09-19
29. mgnienie
2018-09-19
30. DOM
2018-09-19
31. melodia
2018-09-19
32. Sen Legionisty
2018-09-19
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject