PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
Aslan
"Czas nie omija cię, nie jesteś bezwolnie dryfującym kawałkiem drewna ...
...więcej...
Gości online:
23
Liczba wierszy w serwisie:
23369
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Łabudka i Bronisz

Na muskularne ciało Bronisza,
Rusałki wszystkie patrzyły,
Łabudka wtedy sobie szeptała –
– ty będziesz moim miłym.

Siedem rusałek w wodę wskoczyło
a jedna powiedziała: Pozostań
ze mną bym nie tęskniła
i z żalu nie płakała.

Podeszła bliżej naga rusałka,
ręce za szyję rzuciła
i w pocałunku czułej pieszczoty,
ukochanego tuliła.

Siedem rusałek z wody patrzyło,
nieśmiało się uśmiechały,
kiedy w dotyku i w czułych słowach,
miłość w wyznaniach słyszały.

Nocą gwiaździstą Bronisz powiedział,
że bieda go z domu wygnała,
że tam na dole w starej chałupce,
matka go pożegnała.

Że on był drwalem, a ona chora,
że nic nie mieli jeść wcale,
w górę strumyka ruszył po złoto,
patrząc za siebie z żalem.

Łabudce wtedy łza popłynęła,
– poczekaj tu, poprosiła
w blasku księżyca i serca drżeniu
do rzeki rusałka wskoczyła.

Za chwilę z wody się wynurzyła
i skarb swój cały oddała,
– wracaj do matki, ja tutaj będę,
na ciebie miły czekała.

Nim trzecie Łabuś najdzie świtanie,
to ja powrócę do ciebie
i z tobą zawsze już pozostanę,
na zawsze będziemy mieć siebie.

Łabudce noce tęsknie mijały,
łzy jej spływały w gwiazd blasku,
nadzieja zawsze do niej wracała,
gdy w słońce patrzyła o brzasku.

Lecz kiedy chmury słońce zakryły,
a serce z tęsknoty drżało,
oczy jej darmo naprzód patrzyły,
płakać rusałce się chciało.

A gdy Łabudka północnym stokiem
w kamienną schodziła dolinę,
to zapłakały rusałki – siostry,
że w zwykłą się zmieni dziewczynę.

Bo gdy rusałka niżej schodziła,
niźli kosówka iglasta,
wtedy rusałką być już nie mogła,
stawała się zwykłą niewiastą.

...Więc pożegnała Łabudka siostry
i źródło pożegnała
i szła przez Halę Szrenicką,
miłości swej szukała.

Kiedy minęła iglaste drzewa
i niżej odważnie szła,
to tylko słowik coś zaśpiewał,
jej z twarzy spłynęła łza.

Nad skalnym urwiskiem Łabudka zadrżała,
spojrzeć się wahała a serce nie chciało,
Na twardych głazach leżał nieruchomo – Bronisz,
oczy mu jego w górę patrzyły.
W rozpaczy Łabudka wtedy zrozumiała,
że do niej właśnie podążał jej miły.

Ręką za serce się pochwyciła,
tak równowagę straciła,
wpadła w urwisko na twarde głazy
z Broniszem znów się złączyła.

Trochę powyżej granicy świerków,
rusałki zapłakały,
siedem źródełek wtedy trysnęło,
w wodospad zmieniły się zaraz.

...Na tafli wody w noc księżycową,
Łabudka pływa z Broniszem
a dalej tańczy siedem rusałek
a fale szczęście kołyszą.

Liczba czytań: 1394 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. no i stało się stało
2019-01-16
2. Jestem
2019-01-15
3. Zawieja
2019-01-15
4. Kilka dni bez Ciebie
2019-01-15
5. Tęsknię za Tobą...
2019-01-15
6. Tęsknię za Tobą...
2019-01-15
7. Czas powrotu
2019-01-15
8. Odległa
2019-01-14
9. Włóczykij
2019-01-14
10. Kładka
2019-01-14
11. Bieszczady
2019-01-14
12. Poezja
2019-01-11
13. O Tobie
2019-01-11
14. Nic nie rozumiesz...
2019-01-11
15. Za każdym razem inaczej
2019-01-10
16. Forma rzeczywistości
2019-01-10
17. Zaklęta
2019-01-08
18. Kimś więcej
2019-01-08
19. Zapomniałam zapytać
2019-01-07
20. Zbyt długo bez Ciebie...
2019-01-07
21. Pisząc
2019-01-07
22. Płatki śniegu
2019-01-07
23. Kamień
2019-01-07
24. Mountain
2019-01-02
25. Pomimo
2019-01-02
26. Spojrzenia
2019-01-02
27. Liścik na stoliku
2019-01-02
28. Śnieg
2019-01-02
29. Zakochanie
2019-01-02
30. Nic nie ma.
2019-01-02
31. bowiem
2018-12-29
32. Powiedz mi że mnie kochasz...
2018-12-28
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2019 PoemProject