PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
this&that
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
Dagmara; 16; niepoprawna romantyczka; zakochana; dusza towarzytwa; ory...
...więcej...
Gości online:
11
Liczba wierszy w serwisie:
24424
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Tatry Dolina Kościeliska.

Dolina urokliwa,kryta piękną szatą,
Bogata starodrzewem, i w zwierza bogatą,
Gdzie cuda przyrody z całych Tater wzięte,
Oczy cieszą,a milkną serca nieugięte.
Błyszcz nad tobą rozpostarł szczytem panowanie,
Świeci w słońcu,słotami słychać organ granie.
Stromym zboczem umyka, tworzy tu kotliny,
Większe,mniejsze odnogi,jej siostry-doliny.
Albo zwiera jak brama,wisząc ostrą skałą,
Pod którą się przemykać musisz ścieżką małą,
Obok toczonej Bystrej,tu potoka wody,
Które miejsce ubiera,dodaje ochłody.
Po obu stronach stoją,w biel turnie wapienne,
Oczodoły jaskini pociągają ciemne,
W których rzeżby kamienne poznasz -tajemnice,
W światłach lampy lśniące, ich kryształów znicze.
Aksamitna szarotka gołe stroi skały,
Kosodrzew gęstą grzywą,niby lasek mały.
A na Kirze Miętusiej krokusy fioletem,
Zdobią łąki kryjąc,jak dużym beretem.

Tutaj ostoja zwierza-niedżwiedzia,świstaka,
Jelenia i rzadkiego już dziś orła-ptaka,
A czasami na dole,prosto jako świeca,
Stoi i waruje tatrzańska kozica.
Dolina swoje wrota u góry otwiera,
Jednak podkową wierchów widnokrąg zawiera,
By spocząć na górze,tam na Bystrej stokach,
Ona szczyty swe chowa na nieba obłokach.

Halny nieraz po górach nosi tajemnicę,
Że nocami tu spotkasz zbójników dziedzice,
Których pamięć do dzisiaj tutaj pozostała,
Widać ludziom we znaki wszystkim się dawała.
Szepczą poufale tu w miejscowych Kirach,
O dawniejszych zbójnikach i dzisiejszych zbirach.

Dolino piękna-twa każda drobinka,
Widocznym dziełem Boskiego Rzeżbiarza,
Wzorem Raju tworzona, jednego Ołtarza.
Każe czoło pochylić, i w cichej zadumie,
Podziękować za piękno-tak jak każdy umie.

Józef Bieniecki

Liczba czytań: 1218 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Cudowna z czy bez
2018-05-22
2. O miłości nietylko
2018-05-22
3. Zwierciadło pragnień
2018-05-22
4. W kajdanach
2018-05-22
5. Scaleni
2018-05-22
6. Pod zdziwioną gwiazdą
2018-05-21
7. Pokochanie
2018-05-21
8. W bezdechu
2018-05-21
9. Szukając Eurydyki
2018-05-21
10. Fizyka duszy
2018-05-21
11. Zachód
2018-05-20
12. Zagubieni
2018-05-20
13. Tobą
2018-05-20
14. Takt miłosny
2018-05-19
15. Bunt
2018-05-18
16. Aragorn - Strażnik Północy
2018-05-18
17. Arwen Undómiel - Gwiazda Wieczorna
2018-05-18
18. Że krótko
2018-05-18
19. Wiedzieć
2018-05-18
20. W poszukiwaniu sensu
2018-05-17
21. Spoglądając w Ciebie
2018-05-17
22. Zdefiniowany świat
2018-05-17
23. Krople rosy
2018-05-16
24. W ciszy...
2018-05-16
25. Szklana Góra
2018-05-16
26. Być może...
2018-05-16
27. Intelektualne pragnienia
2018-05-15
28. Podróż do wnętrza uczuć
2018-05-15
29. Twierdze i Żywioły
2018-05-15
30. Z definicji...
2018-05-15
31. My
2018-05-15
32. Tam gdzie milczą anioły
2018-05-14
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject