PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
Bonito
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
"...złapany w zamkniętym rozdziale życia..."...
...więcej...
Gości online:
10
Liczba wierszy w serwisie:
25523
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Tatry Dolina Kościeliska.

Dolina urokliwa,kryta piękną szatą,
Bogata starodrzewem, i w zwierza bogatą,
Gdzie cuda przyrody z całych Tater wzięte,
Oczy cieszą,a milkną serca nieugięte.
Błyszcz nad tobą rozpostarł szczytem panowanie,
Świeci w słońcu,słotami słychać organ granie.
Stromym zboczem umyka, tworzy tu kotliny,
Większe,mniejsze odnogi,jej siostry-doliny.
Albo zwiera jak brama,wisząc ostrą skałą,
Pod którą się przemykać musisz ścieżką małą,
Obok toczonej Bystrej,tu potoka wody,
Które miejsce ubiera,dodaje ochłody.
Po obu stronach stoją,w biel turnie wapienne,
Oczodoły jaskini pociągają ciemne,
W których rzeżby kamienne poznasz -tajemnice,
W światłach lampy lśniące, ich kryształów znicze.
Aksamitna szarotka gołe stroi skały,
Kosodrzew gęstą grzywą,niby lasek mały.
A na Kirze Miętusiej krokusy fioletem,
Zdobią łąki kryjąc,jak dużym beretem.

Tutaj ostoja zwierza-niedżwiedzia,świstaka,
Jelenia i rzadkiego już dziś orła-ptaka,
A czasami na dole,prosto jako świeca,
Stoi i waruje tatrzańska kozica.
Dolina swoje wrota u góry otwiera,
Jednak podkową wierchów widnokrąg zawiera,
By spocząć na górze,tam na Bystrej stokach,
Ona szczyty swe chowa na nieba obłokach.

Halny nieraz po górach nosi tajemnicę,
Że nocami tu spotkasz zbójników dziedzice,
Których pamięć do dzisiaj tutaj pozostała,
Widać ludziom we znaki wszystkim się dawała.
Szepczą poufale tu w miejscowych Kirach,
O dawniejszych zbójnikach i dzisiejszych zbirach.

Dolino piękna-twa każda drobinka,
Widocznym dziełem Boskiego Rzeżbiarza,
Wzorem Raju tworzona, jednego Ołtarza.
Każe czoło pochylić, i w cichej zadumie,
Podziękować za piękno-tak jak każdy umie.

Józef Bieniecki

Liczba czytań: 1234 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Uśpione myśli
2018-11-21
2. Kolor
2018-11-21
3. Kreda
2018-11-21
4. Miłość książkoholika
2018-11-21
5. Rozczarowanie
2018-11-21
6. ***
2018-11-21
7. Na indyka
2018-11-20
8. Stokrotka
2018-11-20
9. trudno
2018-11-20
10. Odór polityki
2018-11-20
11. W locie
2018-11-19
12. W płomieniu
2018-11-19
13. W pocałunku
2018-11-19
14. Ciąg Dalszy Nastąpi
2018-11-18
15. ***
2018-11-18
16. …miłosne wybory…
2018-11-18
17.  …prawdziwe pragnienia…
2018-11-18
18. ***
2018-11-18
19. ***
2018-11-18
20. ***
2018-11-18
21. ***
2018-11-18
22. U źródła
2018-11-17
23. ***
2018-11-17
24. ***
2018-11-17
25. ***
2018-11-17
26. End
2018-11-17
27. Wędrowiec
2018-11-17
28. Zraniony anioł
2018-11-17
29. Wernisaż
2018-11-16
30. Zapomniane podania (Żyleta)
2018-11-16
31. We mnie
2018-11-16
32. Brak mi twoich ust
2018-11-16
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject