PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
violin
Zdjęcie autora - kliknij aby zobaczyć powiększenie
...
...więcej...
Gości online:
87
Liczba wierszy w serwisie:
24784
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Tatry Dolina Kościeliska.

Dolina urokliwa,kryta piękną szatą,
Bogata starodrzewem, i w zwierza bogatą,
Gdzie cuda przyrody z całych Tater wzięte,
Oczy cieszą,a milkną serca nieugięte.
Błyszcz nad tobą rozpostarł szczytem panowanie,
Świeci w słońcu,słotami słychać organ granie.
Stromym zboczem umyka, tworzy tu kotliny,
Większe,mniejsze odnogi,jej siostry-doliny.
Albo zwiera jak brama,wisząc ostrą skałą,
Pod którą się przemykać musisz ścieżką małą,
Obok toczonej Bystrej,tu potoka wody,
Które miejsce ubiera,dodaje ochłody.
Po obu stronach stoją,w biel turnie wapienne,
Oczodoły jaskini pociągają ciemne,
W których rzeżby kamienne poznasz -tajemnice,
W światłach lampy lśniące, ich kryształów znicze.
Aksamitna szarotka gołe stroi skały,
Kosodrzew gęstą grzywą,niby lasek mały.
A na Kirze Miętusiej krokusy fioletem,
Zdobią łąki kryjąc,jak dużym beretem.

Tutaj ostoja zwierza-niedżwiedzia,świstaka,
Jelenia i rzadkiego już dziś orła-ptaka,
A czasami na dole,prosto jako świeca,
Stoi i waruje tatrzańska kozica.
Dolina swoje wrota u góry otwiera,
Jednak podkową wierchów widnokrąg zawiera,
By spocząć na górze,tam na Bystrej stokach,
Ona szczyty swe chowa na nieba obłokach.

Halny nieraz po górach nosi tajemnicę,
Że nocami tu spotkasz zbójników dziedzice,
Których pamięć do dzisiaj tutaj pozostała,
Widać ludziom we znaki wszystkim się dawała.
Szepczą poufale tu w miejscowych Kirach,
O dawniejszych zbójnikach i dzisiejszych zbirach.

Dolino piękna-twa każda drobinka,
Widocznym dziełem Boskiego Rzeżbiarza,
Wzorem Raju tworzona, jednego Ołtarza.
Każe czoło pochylić, i w cichej zadumie,
Podziękować za piękno-tak jak każdy umie.

Józef Bieniecki

Liczba czytań: 1224 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. rytm
2018-08-20
2. sylaba
2018-08-20
3. jutro
2018-08-20
4. mit
2018-08-20
5. to ja dziękuję
2018-08-20
6. recepta
2018-08-20
7. Łza
2018-08-19
8. kwiaty
2018-08-19
9. Zdjęcie
2018-08-19
10. Serce z kamieni
2018-08-19
11. Ironia losu
2018-08-19
12. Tkaczka
2018-08-19
13. O krok od źródła
2018-08-19
14. przygoda
2018-08-19
15. Bajka o Żuczku cz 1
2018-08-19
16. ba
2018-08-19
17. tekst
2018-08-18
18. wiersz
2018-08-18
19. Ogniem, wichrem i łzą...
2018-08-18
20. Miłość
2018-08-18
21. w Tobie
2018-08-17
22. Zjednoczeni
2018-08-17
23. Obraz
2018-08-17
24. odpoczynek
2018-08-17
25. wysłannicy
2018-08-17
26. mokro
2018-08-17
27. sny
2018-08-17
28. jednak
2018-08-16
29. mogłem
2018-08-16
30. Warto...
2018-08-16
31. Łąka
2018-08-16
32. Sen...
2018-08-16
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject