PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
Amelia
Choć mam dopiero 12 lat piszę wiersze o różnej tematyce. Staram się po...
...więcej...
Gości online:
2
Liczba wierszy w serwisie:
25243
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Tatry-Dolina Kościeliska.

Dolina urokliwa,kryta piękną szatą,
Bogata starodrzewem, i w zwierza bogatą,
Gdzie cuda przyrody z całych Tater wzięte,
Oczy cieszą,a milkną serca nieugięte.
Błyszcz nad tobą rozpostarł szczytem panowanie,
Świeci w słońcu,słotami słychać organ granie.
Stromym zboczem umyka, tworzy tu kotliny,
Większe,mniejsze odnogi,jej siostry-doliny.
Albo zwiera jak brama,wisząc ostrą skałą,
Pod którą się przemykać musisz ścieżką małą,
Obok toczonej Bystrej,tu potoka wody,
Które miejsce ubiera,dodaje ochłody.
Po obu stronach stoją,w biel turnie wapienne,
Oczodoły jaskini pociągają ciemne,
W których rzeżby kamienne poznasz -tajemnice,
W światłach lampy lśniące, ich kryształów znicze.
Aksamitna szarotka gołe stroi skały,
Kosodrzew gęstą grzywą,niby lasek mały.
A na Kirze Miętusiej krokusy fioletem,
Zdobią łąki kryjąc,jak dużym beretem.

Tutaj ostoja zwierza-niedżwiedzia,świstaka,
Jelenia i rzadkiego już dziś orła-ptaka,
A czasami na dole,prosto jako świeca,
Stoi i waruje tatrzańska kozica.
Dolina swoje wrota u góry otwiera,
Jednak podkową wierchów widnokrąg zawiera,
By spocząć na górze,tam na Bystrej stokach,
Ona szczyty swe chowa na nieba obłokach.

Halny nieraz po górach nosi tajemnicę,
Że nocami tu spotkasz zbójników dziedzice,
Których pamięć do dzisiaj tutaj pozostała,
Widać ludziom we znaki wszystkim się dawała.
Szepczą poufale tu w miejscowych Kirach,
O dawniejszych zbójnikach i dzisiejszych zbirach.

Dolino piękna-twa każda drobinka,
Widocznym dziełem Boskiego Rzeżbiarza,
Wzorem Raju tworzona, jednego Ołtarza.
Każe czoło pochylić, i w cichej zadumie,
Podziękować za piękno-tak jak każdy umie.

Józef Bieniecki

Liczba czytań: 1168 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Klamra
2018-10-16
2. Bez Ciebie
2018-10-16
3. Kajdany
2018-10-16
4. Rozdzieleni
2018-10-16
5. Wieczornie
2018-10-16
6. i co ...?
2018-10-16
7. on
2018-10-16
8. Tak
2018-10-16
9. Bo...
2018-10-16
10. po drodze
2018-10-16
11. Sperłznienie (sic!) imigranta nad Tamizą
2018-10-16
12. odmiana
2018-10-15
13. Widzisz
2018-10-15
14. Być sobą
2018-10-15
15. Jeszcze
2018-10-15
16. Kolejne dni
2018-10-15
17. Nie myśleć
2018-10-15
18. O tak
2018-10-15
19. Lot
2018-10-15
20. We Śnie
2018-10-15
21. prognoza na ...
2018-10-14
22. kiedy już...
2018-10-14
23. powtarzać wciąż ...
2018-10-14
24. w Kwiatach
2018-10-14
25. nie udając
2018-10-14
26. Zatrzymaj się
2018-10-14
27. Wewnątrz
2018-10-14
28. Przemijanie
2018-10-14
29. Zamknięte pudełka
2018-10-14
30. Bo na kilo ten świat...
2018-10-13
31. Manifest
2018-10-13
32. Deszcz
2018-10-13
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject