PoemProject PoemProject PoemProject
SZUKAJ:     Tytuły  Autorzy    
Home
Dzisiaj dodane
Dodane w tygodniu
TOP
Pokaż tomiki
Autorzy
O PoemProject
Historia
Regulamin serwisu
Patronat medialny
Współpraca
Forum PP
Kontakt
Login:
Hasło:
Rejestruj się
Zapomniałem hasło
sabram
Sabram, to ja.Pisałem w młodości, ale mój wierszowany zeszyt zgubił si...
...więcej...
Gości online:
10
Liczba wierszy w serwisie:
24174
PARTNERZY SERWISU:
Kongres Kultury Polskiej
Śródmiejski Ośrodek Kultularny w Krakowie
Fragile - pismo kulturalne
Beata Skulska-Papp
888
Dziewczynka z zapałkami

Dziewczynka z zapałkami

Dawno dawno temu
Kiedy słońce było bardzo wysoko, a jeszcze tak nie jest
Była sobie dziewczynka z zapałkami, ale nie sprzedawała ich
Oświetlała sobie drogę którą chciała iść
I tak chodziła chodziła raz szybciej raz wolniej, kilka razy się zgubiła
Bo nocą chodziła .
Usiadła na progu pod drzwiami starego domu gdzie nikt nie mieszkał
I tak czkała do rana nie wyspana wracała do domu się uczyć
Cel w swoim życiu już znalazła, ale nie musiała daleko szukać
Bo miała oparcie w rodzinie, w której od kilku pokoleń ta pasja nie mija i nie minie
Ale dziewczynka tak bardzo polubiła swoje nocne spacery
przesiadywanie pod tymi starymi drzwiami, że często tam wracała
siedziała tam sama, myślała, trochę się bała, że jest za słaba, że sobie nie poradzi
ogarnięta marzeniami wspomnieniami zasnęła pod tymi drzwiami
obudziła się w domu ale nie swoim przykryta wełnianym kocem
na starej kanapie przy małym stoliku
na którym stał świecznik z trzema świecami całkowicie wypalonymi
stały tez dwie puste filiżanki jej zapałki, które wzięła i pobiegła szybko do domu
następnej nocy tam wróciła ale ciepłego koca i filiżanek już tam nie było
ale były tylko dwie świece więc je zapaliła i czekała czekała aż do rana
nie wyspana rozczarowana zapłakana wróciła do domu
zaczęła się uczyć od rana do wieczora od wieczora do rana
a czas płynął płynął i płynął
aż któregoś dnia zdenerwowana wybiegła na spacer i ujrzała płonącą świece w oknie
pobiegła do tego domu usiadła na kanapie i wtulił się w ciepły wełniany koc
patrzyła na ta jedną płonącą świecę aż powoli zasnęła ze zmęczenia
a gdy rano się obudziła na stole były dwie filiżanki jej zapałki
które wzięła ze sobą i wróciła szczęśliwa do domu
następnej nocy znowu poszła do tego domu
ale już nie było koca filiżanek nawet świecznika nie było
kilka razy jeszcze tam wracała czekała myślała aż w końcu zapomniała


Liczba czytań: 1441 || Liczba głosów: 0
Prześlij link do tego wiersza znajomemu:
Email:
ostatnio dodane wiersze
1. Rozbitek
2018-02-17
2. ,, Sen "
2018-02-15
3. Miłość jest Boska i niepojęta...
2018-02-15
4. Cóż począć?
2018-02-14
5. niezwyczajnie naga
2018-02-13
6. o samotności
2018-02-13
7. Nie pamiętamy
2018-02-11
8. mysli i rzeczy w prawdzie ujete
2018-02-11
9. Noc zimowa
2018-02-10
10. Zdecyduj się wreszcie...
2018-02-10
11. ***
2018-02-09
12. zycie bez konca
2018-02-08
13. gaza
2018-02-08
14. Kochając ciebie zatraciłem siebie...
2018-02-08
15. Noc
2018-02-07
16. skąd mam wiedzieć
2018-02-07
17. skorupa
2018-02-06
18. (...) tylko marzeniem
2018-02-04
19. slowa
2018-02-04
20. slowa bozliwe
2018-02-04
21. ***
2018-02-02
22. Przepaść
2018-02-02
23. Puste niebo
2018-02-02
24. Odnajdę
2018-02-02
25. rod
2018-02-02
26. dzieki o panie
2018-02-01
27. uwierz w przyszłość
2018-02-01
28. ojczyzna ma kochana
2018-02-01
29. zlaczeni w milosci
2018-02-01
30. stanislaw nowakowski
2018-01-31
31. pójść za Księżycem
2018-01-31
32. O, Smutku!
2018-01-30
[Home][Autorzy][Rejestruj się][Regulamin serwisu][Kontakt][Zgłoś naruszenie]


Copyright © 2006 - 2018 PoemProject